Kagagaling ko pa lang non sa school, gaya ng nakasanayan… matapos iwan ang gamit sa loob ng bahay – lalabas akong naka-sando at suot pa ang pantalong pampaaralan. Masyadong maaga ang uwian noong araw na iyon. Alas-7 pa lamang ng gabi. Naisipan ko munang tumambay sa mall sa di-kalayuan. Tumingin-tingin, naglakad-lakad. Tumingin ako sa mga palabas sa sinehan. “Pssst!” ang sitsit sa aking tagiliran. Tumingin ako sa pinanggagalingan nito. Kinindatan ako ng isang babae. Disisiyete na ako noon. Yung babae malamang mga bente-anyos pataas na. Hindi ko siya pinansin. Baka nantitrip lang.
“Kolboy ka no?” ang wika niya – katabi ko na pala siya. Dinikitan niya ako nang hindi ko siya pinansin. Tiningnan ko lang siya. Sinusukat ang pagkatao niya. Tinitimbang kung paano ko nga ba sasagutin ang tanong niya. “Wag ka na mahiya… to naman!” ang wika niya pang pabiro saka ako dinutdot ng daliri sa tagiliran. Wari bang kilala niya ako. “Pano mo naman nasabi?” ang tanging naiwika ko sa kanya. “Feel ko lang! marami kasing kolboy dito, at tingin ko isa ka sa kanila…” ang wika niyang parang sabog. Iba ang pananalita niya… walang kahihiyan. Para bang napakatagal na niya akong kilala. “Eh kung sabihin ko sayong hindi.” ang wika ko. “E di hindi kita paniniwalaan!” ang wika niya sabay kindat.
“Short-time tayo..” ang wika niya. “Sabog ka ba? O pinagtitripan moko?” ang tanong ko sa kanya. Napakalakas ng loob niya para sabihin ang ganoong bagay sa isang hindi kilala. “Naka-E lang ako. Eh sa type kita eh… bakit BADING lang ba ang pinapatulan mo?” ang nang-aasar niyang tanong. Tinalikuran ko siya. Mabilis ang mga hakbang papalayo sa kanya. “Hooooy! to naman PIKON ka no! sige na TYPE talaga kita eh… one-night stand lang!” ang habol niyang wika. Medyo malakas ang pagkakasabi niya. Napatingin ako sa paligid. Mangilan-ngilan ang nakatingin samin. Huminto ako at hinarap siya. “Ano bang problema mo!” ang wika ko. “Para ka namang TANGA! wag kang mag-alala, babayaran kita! Magkano ba Talent Fee mo?” ang diretsa niyang tanong. Napangisi ako sa sinabi niya. napakalakas ng loob talaga ng babaeng ito.
Pagpasok pa lamang sa kuwarto kinakagat-kagat na niya ang leeg ko, ang tenga. panay ang piga niya sa kargada ko. Itinulak niya ako sa kama. Hinubad niya ang lahat ng kasuotan niya. Saka tumalon sa tabi ko. Hinubad niya ang pang-ibaba kong kasuotan pati brief. kasalukuyan nang GALIT na GALIT ang kargada ko sa ginagawa niya. Nilaplap niya ako… Kinakagat ang ibabang labi ko. isinubo nang buong-buo ang kargada ko. Sinakyan niya ako at nagtaas-baba sa harapan ko. Iba pa rin ang pakiramdam pag babae ang katirahan mo. Hinatak niya ako papatong sa kanya saka ako naman ang nagtaas-baba. Tatlong beses akong nilabasan sa kanya. Halos lahat ng posisyon eh ginawa namin.
“O pano? next time ulit!” ang wika niya habang naglalakad kaming palabas sa motel. “Kala ko ba one-night stand lang?” ang pabiro kong wika. “eh sa DELICIOUS ka eh – me magagawa ba ko?” ang mataray niyang wika. Natawa lang ako sa sinabi niya. Huminto siya sa isang nakaparadang motor sa gild ng daan. “Oh ano? Gusto mo hatid kita senyo?” ang aya niya. Kanya pala yung motor na iyon. “Sige ayos lang ako… malapit lang naman ako dito!” ang wika ko. “para malaman ko naman san ka nakatira.” ang wika niya. “Wag na… nakakahiya bahay namin!” ang wika ko. “Badtrip ka naman pare oh. O pano? kelan ulit?” ang wika niya. “bahala na! pag nagkita ulit tayo…” ang wika ko. “Ganun? sige aabangan kita lagi dun malapit sa sinehan ha… Syenga pala.. TRICIA!” ang wika niya sabay abot ng kamay sakin. “Makoy. Iba ka rin eh no!” ang wika ko.
Nasa bahay nako. Inilabas ko ang isanlibong buong ibinigay ni Tricia sakin. napangiti ako nang mapansin ko ang nakasulat sa pera… ang pangalan niya at ang numero ng telepono.
