Pangahas

Magkatabi kaming natulog. Hindi ako makatulog kahit tinamaan ako sa ininom namin kani-kanina lang. Kaibigan ko lang siya. Dumantay siya sakin. Hindi ako makagalaw. Nag-iinit ang buo kong katawan. Tinitigan ko ang mukha niya. Napakaamo.

Natutukso ako.

Paksiyet! Ang hirap. Yumakap siya sakin. Hindi ko alam kung tulog ba siyang talaga or what! Lalo tuloy akong tinitigasan. Humarap ako sa kanya at inamoy ang hininga niya. Mainit amoy-alak. Pero parang masarap. Lalong nag-umigting ang init na nadarama ko.

Humiga siya ng diretso. Nakabuyangyang ang lahat ng maaaring mahawakan. Idinampi ko ang isa kong palad sa ibabang bahagi ng kanyang katawan. Idiin. Humaplos-haplos sa kanyang nakakubling kaselanan. Gumalaw siya. Huminto ako sa kapangahasang ginagawa. humarap siya sakin at muling yumakap. Tulog pa rin kaya siya?

Mas madali na para sakin ang pagsalat sa kanyang kaselanan. Nagiging mapusok na ang bawat galaw ko. Hinalikan ko siya sa leeg. Mabango. Habang nakadampi at sumasalat-salat ang kamay ko sa kaselanan niya. Ipinasok ko ang kamay ko sa pang-itaas niya, sinalat ang kanyang dibdib. Umungol siya at marahang gumalaw.

Ipinasok ko ang kamay ko sa underwear niya. nasalat ko ang balahibong pusa. Pinagsawa ko ang kamay ko sa kaumbukan niya. Napakasarap hawakan ng kaselanan niya. Madilim at malamig ang gabi ngunit bakit pareho kaming pinagpapawisan.

Kinaumagahan. Nagkakatinginan kami. Nagkakahiyaan – walang gustong magsimula nang usapan. Nakakapanibago. Iba. Nagkahulihan kami ng tingin. Kumindat siya.